(1949) A Villaviciosa
Villaviciosa guapa, xuréte un día
non olvidate nunca. Mio pensamientu
foi fiel a la pallabra y el xuramentu
sigue cumplíu y tiesu en so porfía.
De día, al recordate, dasmi allegría
y suañando contigo durmio contentu.
Cantando "La Pipiona", que lleva'l vientu
paez que ta cerquina to lexanía.
¡Xardín cuayáu de flores! ¿Quién me diría
aquel día al dexate con gran congoxa
que yá en los enxamases t'olvidaría?
Foi fácil consiguilo, porque, gozosa,
arrecoyóse adientru del alma mía
to imaxen tan querida, Villaviciosa.